هیچ کس،هیچ چیز در اینجا “به خود”هیچ نیست... “بودن من”بی مخاطب مانده است... من در این بهشت،همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم… کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم،دردم درد بی کسی بود... دکتر شریعتی راستی ممنون میشم هم به خودتون هم به بنده احترام بذارین و نظر بدین... tanks مسافرکوچه های پاییزی (دانشجوی کارشناسی دانشگاه زنجان)